Waarom

Aanpak jeugdwerkloosheid

FNV Jong heeft begin vorig jaar het ‘Plan van aanpak jeugdwerkloosheid: Help de Jongeren de crisis door’ gepresenteerd. Hier in is de urgentie van de in razend tempo oplopende jeugdwerkloosheid geschetst en zijn maatregelen voorgesteld ter bestrijding hiervan. Sociale partners (werkgevers- en werknemersorganisaties) hebben in maart 2009 een nieuw sociaal akkoord gesloten waarin afgesproken is dat schoolverlaters geholpen worden zodat zij niet langer dan 3 maanden thuis hoeven te zitten. Het kabinet trok 250 miljoen euro uit voor het bestrijden van jeugdwerkloosheid op regionaal niveau door gemeenten. Deze moesten de massale toestroom van werkloze jongeren in goede banen zien te leiden. Bijvoorbeeld door hen te helpen aan een baan of studie, niet meldende jongeren op te sporen en uit de werkloosheid te helpen en jongeren zonder startkwalificatie in de schoolbanken te houden. De sociale partners beloofden leerwerkplekken aan te bieden zodat jongeren geplaatst konden worden. En het meest belangrijke: er zou maatwerk geleverd worden.  

We zijn inmiddels een jaar verder en, hoe sympathiek alle genoemde inspanningen ook zijn, we zijn ver van waar we zouden moeten zijn. Veel jongeren hebben problemen met het vinden van een leerwerkplek, stage of een baan. Één op de tien autochtone jongeren zit thuis zonder werk. En twee op de tien niet-westerse allochtone jongeren is werkloos.  Wij willen deze jongeren een stem geven, hun verhalen zijn een signaal om jeugdwerkloosheid structureel aan te pakken.